.........NUMKHA...'s profileI THINK u Have a HappYNE...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
I THINK u Have a HappYNEss.......... LOVE is ALL around |
October 06 คนเขียนเค้าเข้าใจเขียนเนอะความเจ็บปวด ไม่ได้ต้องการเวลาเพียงไม่กี่วันในการรักษา ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่า เธอจะเลิกเจ็บปวดเมื่อไหร่ แต่มันอยู่ที่ว่า เธอจะใช้ชีวิตในขณะที่ยังเจ็บปวดอย่างไรต่างหาก คนที่ควรรัก อาจไม่ใช่คนที่เธอรัก อาจไม่ใช่คนที่รักเธอ อาจไม่ใช่คนที่รักกันมาก่อน อาจไม่ใช่คนที่กำลังรักอยู่ อาจไม่ใช่คนที่คิดจะรัก แต่คนที่ควรรัก อาจเป็นคนที่เธอยังไม่เคยรักเลยก็ได้ ทำไมต้องเรียกร้องความรักจากคนๆเดียว ในเมื่อเธอก็มีความรักจากคนรอบข้างมากมาย ไม่มีความเจ็บปวดครั้งใด ไม่ให้ประโยชน์กับชีวิต ขึ้นอยู่กับว่า เธอรู้จักที่จะใช้ความเจ็บปวดนั้นทำให้เธอเข้มแข็ง หรือปล่อยให้มันทิ่มแทง จนเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า การเปลี่ยนแปลง เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นง่ายที่สุด และยอมรับได้ยากที่สุด แต่เมื่อเรายอมรับได้แล้ว มันก็จะเป็นเรื่องธรรมดาที่สุด ความรักไม่ได้ทำร้ายใคร แต่คนเรามักใช้มันทำร้ายตัวเอง เด็กที่เพิ่งหกล้ม อย่าไปถามเขาว่า เจ็บมากมั้ย หายเจ็บหรือยัง นั่นจะทำให้เขายิ่งร้องไห้ หัวใจที่เจ็บปวด ก็อย่าไปถามซ้ำๆ ถึงความเจ็บนั้นเลย ความเจ็บปวดที่ร้ายแรงที่สุด คือ ความเจ็บปวดที่เธอเฝ้าคิดถึงแต่มันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถ้าเธอเคยล้ม เธอก็จะเดินอย่างระมัดระวังมากขึ้น นั่นเองคือเหตุผลว่า ทำไมคนเราจึงต้องเจ็บปวดเสียบ้าง ถ้าความรักของเธอเหมือนดอกไม้ หัวใจเขา เหมือนทะเลทราย คงเปล่าประโยชน์ ที่เธอจะปลูกดอกไม้ให้งดงาม ในทะเลทราย ระหว่างการเดินทาง หากมีเพื่อนร่วมทางสักคน ก็นับว่าเป็นโชคดีของเธอแล้ว และเมื่อเขาจำเป็นต้องแยกไป เธอควรขอบคุณที่เขาร่วมทางมา ไม่ใช่ตัดรอนต่อว่า ที่เขาแยกทางไป ว่ากันว่า ช่วงชีวิตของคนเรามีจำกัด ยิ่งใช้เวลาไปกับความเศร้าโศกนานเท่าไหร่ ก็จะเหลือช่วงเวลาที่ดี ลดน้อยลง คนบางคน เป็นเพื่อนที่ดีได้ เป็นพี่ที่ดีได้ เป็นน้องที่ดีได้ แต่เป็นคนรักที่ดีไม่ได้ ก็ควรให้เขาเป็นในสิ่งที่เขาเป็นได้ และเป็นได้ดี หลายๆสิ่งในโลก ล้วนถูกสร้างมาให้มีด้านตรงข้าม มันจึงต้องมีจุดผกผันแปรเปลี่ยน ความรักก็มีจุดเปลี่ยนของมัน จึงเป็นเรื่องจำเป็น ที่เธอต้องยอมรับมันให้ได้ แก้วกาแฟใบโปรด แตกไปเสียแล้ว เก็บไว้ก็บาดมือ ความรัก จากไปเสียเสียแล้ว เก็บไว้ก็บาดใจ สำหรับความรักที่ผ่านมา ควรแยกให้ได้ว่า อะไรควรจำไว้ประทับใจ อะไรควรจำไว้เป็นบทเรียน ค่ำคืนแห่งความเงียบเหงา ไม่ได้ยาวนานไปกว่าคืนไหนๆ หรอก อีกไม่นานก็เช้า ชีวิตก็วุ่นวายเหมือนเดิมแล้ว หนังสือเล่มไหนที่อ่านแล้วไม่ถูกใจ ก็ไม่ต้องกลับไปอ่านรอบสอง ความทรงจำที่นึกถึงแล้วเจ็บปวด ก็อย่าไปนึกถึงมันเป็นครั้งที่สอง เมื่ออ่อนแอจนถึงที่สุด ความเข้มแข็งจะเข้ามาแทนที่ เมื่อเธออยากให้หัวใจมีความรัก ก็ต้องยินยอมที่จะให้มันเจ็บปวด เหมือนเด็กที่อยากจะเดิน ก็ต้องยินยอมที่จะล้มลุกคลุกคลาน ความรู้สึกสูญเสีย ร้ายแรงเสมอ สำหรับคนที่ไม่ยอมรับความจริง ความอ้างว้างไม่ได้โหดร้ายอะไรนัก มันก็แค่ช่วงเวลาที่เธอควรใช้มันให้กับตัวเอง หลังจากที่วุ่นวายไปกับชีวิตคนอื่นมานานพอควร ถ้าเธอเคยหกล้ม เธอก็จะเดินอย่างระมัดระวังมากขึ้น ไม่ใช่คิดจะไม่เดินอีกเลย ความรักก็มีชีวิตเหมือนดอกไม้ และไม่มีแจกันใด จะถนอมความงามของดอกไม้ไว้ได้ตลอดไปหรอก ความเสียใจไม่ใช่เรื่องแปลก แต่หากเสียใจไม่จบสิ้น นั่นจึงแปลก ในขณะที่โลกหมุนรอบดวงอาทิตย์ มันก็ต้องไม่ลืมที่จะหมุนรอบตัวเอง ในขณะที่เธอรักใคร เธอก็ต้องไม่ลืมที่จะรักตัวเอง หากคนเรามีความรักได้ครั้งเดียวในชีวิต นั่นจึงควรร่ำร้องเมื่อรักได้สูญหาย แต่ความจริงแล้ว คนเรามีความรักได้หลายพันครั้งตลอดทั้งชีวิต เมื่อเธอรู้สึกว่าตัวเองไม่เหลือใคร นั่นคือสัญญาณเตือนว่า เธอควรให้ความสำคัญกับตัวเองได้แล้ว คนเราสามารถจำอะไรก็ได้ แต่เมื่อจำแล้ว กลับไม่สามารถเลือกที่จะลืมบางส่วนของมันได้ แต่เลือกที่จะนึกถึงมันให้น้อยที่สุดได้ ไม่ว่าความรักจะทำให้วันนี้ของเธอปวดร้าวยังไง แค่ครั้งหนึ่ง เธอเคยได้รักจากคนที่อยากรัก เธอก็โชคดีมากแล้ว ... September 15 Finalเผลอแปปเดียวจะสอบอีกและ ไวจัง
งานนี่จ่อก้นมาติดๆ ทำงานไล่กันวันต่อวันเลยทีเดียว
เห็นวิชาที่ต้องลงเทอมหน้าแล้วไม่อยากจะเรียนเลยอ่า
แอบเซรง สองอาทิตย์ก้อต้องไปฝึกงานที่สระบุรีแล้ว
อีกไม่นานก้อเปิดเทอม เฮ้อ เทอมนี้มันไว๊ไวจัง
เผลออีกทีก้อจาจบแล้ว เอิ๊ก
แต่แอบเซรงจะสอบแลบกริ๊ง
แม่งยังจำเชื้อรา แบคทีเรีย
ไม่ได้ซักกะตัวเลยอ่า
จะทำได้มั้ยเนี๊ยะ September 08 เปิดกะลาเมื่อรู้เรื่องราว มีแต่คำว่า อย่างงั้นหรอ
เค้าคิดกันอย่างงั้นหรอ แต่สำหรับชั้นมันไม่ใช่
ใครที่ทำอะไรไว้ เราจะจำให้ฝังเข้าไป
แล้วอย่าหวังว่าจะมีอารายเป็นค่าความตอบแทน
เพราะสิ่งต่อไปนี้ที่เกิดขึ้นมันจะไม่มีวันอีกแล้ว
พวก__แหล ปากดี ชอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องของชาวบ้าน
กรุณาหันกลับไปมองตัวเองบ้างก้อดีนะ
ที่พูดนี่ไม่ได้ว่าใคร
แค่อยากระบายคำว่าสังคมให้เข้าใจแจ่มชัดมากขึ้น
ว่าจิงๆแล้วมันไม่มีอะไรดี
สุดยอด
ไม่เคยเจอก้อต้องเจอ
ก้อดี คนเรามีหลายแบบ
ต้องเลือกเฟ้นดีๆนะเพื่อนๆ August 23 ไปรับน้องภาคมา ว่าจะอัพที่ไปมีททิ้งที่สุดแสนจะสนุก แต่โต๊ะอื่นรำคาญ ก้อหมดอารมณ์ไป
เลยมาอัพเรื่องไปรับน้องปี1แทน เอิ๊กๆๆ
ก้อนั่งรถมาราธอนมากตั้งแต่10โมงเช้าถึง 4โมงเย็น
กี่ชม.วะ แล้วแบบรถฉิ่งฉาบทัว หัวบานและร้อนสุดๆบ้านพัก
ก้อดีนะอยู่ติดริมทะเล
แต่ร้อนอากาศที่โน่นมันแปลกๆเด๋วฝนตก แดดออก งงค่ะ
และนี่น้องปี1คงรักช้านมาก ตอนดึงธงภาค
มันข่วนหน้าช้านเป็นแผลตั้งแต่รอบแรก
เซรง ค่ายของเราแตกพ่ายในรอบที่3 น้องแกเล่นยกมือไหว้ก่อน
ซักพักพุ่งเหลนเข้ามาในวง
กรูอยู่วงในทั้งดันทั้งยัน นัวเนียไปหมด แถมไม่รู้บ้ามาจากไหน
หัวแข็งขนาด มุดหัวกันมาอุตลุต รู้สึกว่า1 นาทีทำไมมันน้านนาน
ขนาดนี้ก้อไม่รู้ เหนื่อยมากกกกกกกก แต่ก้อดีนะ ได้รู้จักน้องปี1เยอะเลย
แต่เจอใต้sci นี่ก้อแอบมีลืมๆชื่อไปบ้างแล้วอ่ะ
ก้อพอมันใส่ชุดนิสิตแล้วดูหน้ามันแปลกๆนี่นา
ดีนะที่วันจันทร์ น้ำแข็งนอนครบ 24 ชม ตื่นขึ้นมาโคตรปวดหัว
หวัดกินคับท่าน
เฮ้อ ต้องเริ่มอ่านหนังสือแล้วสินะ หมดเวลาสนุกแล้ว
ปล ช้านว่าไปทะเลกลับมาคราวนี้ไม่ดำเท่าที่ไประยองว่ะ August 13 เซรงเห็ดก่อนอื่น กรูอัพไปแล้วสองรอบ เวงเนทแม่งช้าความพยายามสูญปล่าว
ไว้กรูมีอารมจะมาอัพนะเมิง ทั้งบล็อคท้งhi5 เซรงโว้ย เสียเวลาจิงๆ
จะได้เอาเวลาไปทำอย่างอื่น July 30 กว่าจะมีเวลาว่างในที่สุดเราก้อได้กลับมาอัพซะที หลังจากสอบ มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย แต่ช้านว่ามันก้อไม่ค่อยจะดีซักเท่าไหร่ แต่ให้คิดอีกแง่นึง เราก้อได้ประสบการณ์ หลายๆอย่างจากเหตุการณ์ เหล่านั้นแล้วกัน ได้รู้จักคำว่ามนุษย์ เพิ่มขึ้น เห็นคนหลายด้านมากขึ้น ว่าในสังคมของเราแท้ที่จิงแล้วมันเปนอย่างไร โลกมันคงไม่ได้สวยงามเหมือนในนิยาย หรือในมอปลายที่เราเคยรู้จักมา ปากพูดอีกอย่างการกระทำอีกอย่าง มีคนเคยบอกว่าเวลาใครพูดอะไรอย่าไปเชื่อ ให้ดูที่การกระทำ นั่นแหละ ใช่เลย ไม่ยากหรอก มองที่ตาก้อน่าจะรู้ เราว่า มันทำให้เรารู้ว่าใครเปนยังไงจากการพูดและแววตา รวมไปถึงการกระทำ สุดยอด บอกได้คำเดียว ปีนี้เราโตขึ้นกว่าเดิมจิงๆๆ เอิ๊กๆๆ รู้สึกว่าจะผ่านมรสุมเยอะ สังเกตได้การโทรศัพท์ กระหน่ำ summer sale เรื่องเยอะจน เฮ้ออออออ ก้อคอยดูกันต่อไป แต่ถ้าเราไม่มีเรื่อง เราก้อคงไม่รู้หรอกใช่มั้ยว่า เพื่อนเรารักเรามากมายแค่ไหน ขอบคุนเพื่อนรักเราทุกคน ที่เปนสมอง เปนคำปลอบใจ เปนทุกอย่าง อย่างน้อยเราก้อได้รู้จักคำว่าเพื่อนแท้นะ เราหาเจอ และก้อดีจัยกับตัวเองด้วยที่เจอคำๆนี้ สัญญาว่าเราก้อจะเป็นเพื่อนแท้สำหรับพวกแก เหมือนกัน อ่านแล้วดูงงๆหรือปล่าว แต่ก้อแบบนะ เขียนารวมไปทุกเรื่อง อ่ะนะ บังเอินเพื่อนเยอะ และเพื่อนแต่ละกลุ่มก้อเจอเหตุการณ์ แตกต่างกันไป 5555!!! พวกแกจะบังเอินซวยป่าววะ ที่เกิดมาเปนเพื่อนช้าน สอบเสร็จ ทำข้อสอบไม่ได้เลยว่ะ ทำยังไงดีอ่ะ แต่ละวิชา ปวดจิต อนาถใจมากมาย ต่อไปนี้จะตั้งใจแล้วน้า ที่ผ่านมาเอาแต่คุยโทรสับกับหลับ หลับ และหลับ เอิ๊กๆๆๆ ที่สำคัญกว่าไปกวาดดูหนังที่อยากดูให้หมดเลย จะไป shop shop ทำอะไรที่อยากจะทำแล้วไม่ได้ทำ นัดมีททิ้งอย่าลืมสัญญาว่าเราจะไปเมากันนะจ๊ะ เอิ๊กๆๆๆๆ และก้อเค้กบุฟเฟ่ อันนี้ไม่ลืม ไปนอนบ้านจีนมาและเพิ่งจะดู be my self น่ารักดีอ่ะ ชอบๆๆโคตรเชยเลยกรู กว่าจะได้ดูกับเค้า ท็อปมาชวนกินหมูหันที่โออิชิ กลัวไม่มีตังว่ะ รู้สึกร่อยหรอ เซรงมากอ่ะ เมื่อวานไป midnight sale กะว่าจะได้รองเท้ากระเป๋า ไม่ได้อะไรเลย ป๊ากะอา ได้เอาๆๆๆๆ เซรงโคตร อารมเสีย เฮ้อ จะหมดวันหยุดอีกแล้วอ่า ยังไม่ได้ทำรายงานเลย กลุ้มใจเหลือเกิน ไมงานมันเยอะอย่างงี้ อยากว่างๆกับคนอื่นเค้าบ้างจัง แปปเดียวจะหมดเทอมเเล้ว รู้สึกว่าปีนี้เวลาผ่านไปไว๊ไว อาจจะเปนเพราะแลบเยอะด้วยม้างตั้งสี่วัน โดนดูดพลังงาน เอิ๊กๆๆ ยังไงจะหาเวลาไปเที่ยวกับพวกแกนะ สํญญา จุ๊บๆๆๆๆ June 02 จะเปิดเทอมแล้นนนนมาอัพรูปที่ไปพัทยา ดองเค็มไว้ชาติเศษ ดูแล้วก้อนึกถึงภาพวันนั้น ที่เกือบเอาชีวิตไปทิ้งเพราะอีจีนสาย8
มันแซงไหล่ทางแล้วดันเหยียบ130 เปนไงคะ เพื่อนอิชั้น เกือบตายยกคัน ดีที่มันไม่ปล่อยพวงมาลัย ไม่งั้นมีหวังรถหมุนเป็นเกลียวสว่านแน่ๆ
กี้หน้าม้าของเราเลยรับเคราะห์ หัวกระแทก ปูดกันเลยทีเดียว อายุสมองที่มันไม่ค่อยจะมีอยู่แล้ว คงแย่กว่าเดิม เพื่อนกรูคงเอ๋อเหรอกันเลยทีเดียว 5555 ตลกดี เฮ้อ สมกับที่ปีนี้เป็นปีชงจิงๆ หมดเหตุการณ์นั้นก้อมาเรื่องรับน้อง วีนแตกมากมายกับอีประสานบ้าน มันจะให้เช็คอารายนักหนา หงุดหงิด
อารมเสียกันเลย แล้วก้อแบบว่าเหนื่อยโคดๆๆ คลานขึ้นเตียงกันเลย แม่งน้องมาพักคืนเดียวหรืออาทิตย์นึงกันแน่ แบกของกันมาแบบบบบ
โอย ไหล่แทบหัก รับน้องนี่คือมาเป็นกรรมกรแบกหามค่ะ และก้อกลับบ้านเกือบเที่ยงคืน สองวันซ้อน วันรุ่งขึ้นประชุมต่อ คลานกันมาเลย
แรกพบคณะประชุมเช้า sci day ประชุม บ่าย สลบไปเลย งานมันแบบห้าหกวันติด ทำงานกันจนตัวกรอบ วันศุกร์ ต้องมีประชุมเปิดบอร์ด 55
เราโดดสิคะ ไม่ไหว ไข้หวัดรับประทาน หนักหัว เจ็บคอ
ปิดเทอมนี้เป็นการเรียนและทำงานคุ้มค่าดีจิงๆ ไม่มีปล่อยเวลาให้สูญปล่าว เฮ้ออออออ ไม่อยากบอกว่าต่อด้วยรับน้องภาคต่อ อีอันหลังนี่น่าปวดหัวสุด
เตรียมงานก่อน แต่ความคืบหน้าเหมือนเต่าคลาน ไม่เปนไร สู้ๆๆ ทำกันมาถึงขนาดนี้แล้ว 5555 ตอนนี้เพื่อนทยอยกลับมาจากบ้านนอก เอ้ยเมืองนอกกันแล้ว ดีใจๆๆๆ มาอยู่กันให้ครบๆๆ เวลาคิดจะได้มีหลายหม๋องหน่อย เอิ๊กๆๆ น้ำแข็งรบเหนื่อยและ อยากพักบ้างอ่ะ แต่ดูปฎิทิน ห้วย !!! เวลามันหายไปไหนหมด เซรงเลย อนาถจิต ขอโอ้ลั่นล้ากับเปิดเทอมไปซักอาทิตย์นึงก่อนละกาน แล้วค่อยกลับมาเรียนต่อ มังกรหยกยังดูไม่จบเลยว่ะ หลับคาเครื่องทู้กทีเลย
|
||||||||||
|
|
